Introvert zijn – hoe ga je ermee om?

Introvert zijn is soms best lastig. Laatst kwam ik toevallig een site tegen met wat artikelen over introvert zijn. Nou is het niet zo dat ik er nu pas achter kom dat ik introvert ben. Die zelfkennis heb ik gelukkig nog wel. Maar ik deed wel wat interessante inzichten op over wat het precies betekent om introvert te zijn en in welk opzicht het juist een groot voordeel voor je kan zijn, zowel in je persoonlijke leven, als op de werkvloer.

Extravert zijn is hoe het hoort
Ik ontdekte dat extraversie de norm is – wat ik eigenlijk natuurlijk ook wel wist – en dat dat juist een probleem is voor introverten. Extraversie is haast een must tegenwoordig. Je moet sociaal zijn, van uitgaan houden, spontaan zijn. Mensen vinden het al snel raar als je al die dingen niet bent; als je liever tijd alleen doorbrengt. Daardoor gaan introverten zichzelf soms ook zien als ‘raar’.

Ik herken mezelf hier heel erg in. Tegenwoordig lukt het me wel aardig om me niet te veel aan te trekken van die ‘extraversienorm’. Vroeger daarentegen… Het is echt niet leuk, als je op een feestje zit, en je je niet heel erg mengt in de gesprekken, maar je je verder eigenlijk wel vermaakt, dat een ander dan opeens in je zij port en zegt: ‘jij zegt ook niet veel hè? Waarom niet? Heb je het niet naar je zin? Doe niet zo ongezellig.’

En nog een stom voorbeeld, maar als ik vroeger bij de kapper zat, was ik altijd verplicht om van die gesprekjes te voeren met de kapster over wat ik deed in het dagelijks leven en om van die vragen te beantwoorden als ‘ga je nog lekker stappen dit weekend?’ Ik vond dat altijd erg irritant, en gaf er dan maar een draai aan waardoor ik niet echt antwoord gaf. Of ik zei domweg dat ik misschien inderdaad wel heftig ging stappen. Ik was namelijk bang dat de ander me raar vond als ik zei dat ik niet van stappen houd. Tegenwoordig zeg ik wel gewoon dat ik liever met een brei- of haakwerk thuis op de bank zit. Het is nou eenmaal zo dat mensen verschillende hobby’s hebben. Ik probeer in elk geval me zo min mogelijk aan te trekken van wat een ander hier van vindt (best moeilijk!). Read more

Ochtendmens

Ochtendmens worden avondmens zijn vroeg

Man. Wat zou ik graag een ochtendmens zijn.

Lekker vroeg opstaan. Fris en fruitig. Vol goede moed.
Dan zou ik eerst een rondje hardlopen. Daarna lekker in alle rust ontbijten en douchen. Ook zou ik alle tijd hebben om m’n lunch klaar te maken. Eventueel zou ik zelfs vast voorbereidingen kunnen treffen voor het avondeten! Verder zou ik deze tijd heel goed kunnen besteden door wat andere nuttige dingen te doen, zoals afwassen en de was opvouwen enzo. En dan zou ik op mijn dooie akkertje m’n haar en make-up kunnen doen en in alle rust naar het werk kunnen rijden.

Maar ik ben geen ochtendmens. Verre van. Ik lig het liefst tot een uur of half 12 te luieren in mijn walhalla van kussens, lakens en stipjesdekbedden. Maar dat gaat natuurlijk niet altijd.
Read more

Dat vreemde moment dat je opeens iemand van vroeger tegenkomt

Het is koopavond en ik ben in m’n eentje aan het werk. Er komt een klant binnen voor een klein probleempje met zijn bril. Terwijl ik hem help, komen er nog twee mensen binnen. Ik kijk vluchtig hun kant op om ze te groeten. Ik draai mijn hoofd weer terug en opeens dringt het tot me door dat ik een van de twee nieuwe klanten ken. Ik kijk weer hun kant op. Ze kijkt ook naar mij.

“Hey…!” zeg ik verbaasd.
“Hoi!” zegt ze.

Het is een voormalig studiegenootje. Die ene die altijd iets te veel haar best deed om leuk en gezellig te zijn, waardoor ze eigenlijk een beetje apart was. Het was oké als ze er was, maar het was ook wel fijn als ze er eens een keer niet was. Aardig, maar gewoon een beetje… apart dus. Ik heb haar jaren niet meer gezien, en opeens staat ze hier.
Ik ga verder met mijn klant en een minuut later loopt hij de winkel uit.
Nu sta ik tot Haar beschikking.

Ze komt naar me toe lopen.
“Hoe is het?” zegt ze met een grote glimlach.
“Goed, en met jou?” Ik voel me onhandig en sta er een beetje onbeholpen bij. Ik hou er niet van als mijn ‘oude’ en mijn ‘nieuwe’ leven door elkaar gaan lopen. Dat was toen, en dit is nu. Zij hoort niet in het nu. Read more