Dat vreemde moment dat je opeens iemand van vroeger tegenkomt

Het is koopavond en ik ben in m’n eentje aan het werk. Er komt een klant binnen voor een klein probleempje met zijn bril. Terwijl ik hem help, komen er nog twee mensen binnen. Ik kijk vluchtig hun kant op om ze te groeten. Ik draai mijn hoofd weer terug en opeens dringt het tot me door dat ik een van de twee nieuwe klanten ken. Ik kijk weer hun kant op. Ze kijkt ook naar mij.

“Hey…!” zeg ik verbaasd.
“Hoi!” zegt ze.

Het is een voormalig studiegenootje. Die ene die altijd iets te veel haar best deed om leuk en gezellig te zijn, waardoor ze eigenlijk een beetje apart was. Het was oké als ze er was, maar het was ook wel fijn als ze er eens een keer niet was. Aardig, maar gewoon een beetje… apart dus. Ik heb haar jaren niet meer gezien, en opeens staat ze hier.
Ik ga verder met mijn klant en een minuut later loopt hij de winkel uit.
Nu sta ik tot Haar beschikking.

Ze komt naar me toe lopen.
“Hoe is het?” zegt ze met een grote glimlach.
“Goed, en met jou?” Ik voel me onhandig en sta er een beetje onbeholpen bij. Ik hou er niet van als mijn ‘oude’ en mijn ‘nieuwe’ leven door elkaar gaan lopen. Dat was toen, en dit is nu. Zij hoort niet in het nu. Read more

Soms wilde ik dat het weer vroeger was

Eigenlijk heb ik als 26-jarige helemaal geen recht om het over vroeger te hebben. Want ‘oude’ mensen kijken me soms een beetje meewarig aan als ik het woord ‘vroeger’ laat vallen. Maar ach, sommige dingen zijn voor mij toch ‘vroeger’, ook al zijn die dingen dan nog helemaal niet zo heel lang geleden.

Vroeger …

Read more