Het grote Facebookvraagstuk

Facebook privacy persoonlijk To Facebook or not to Facebook. Ik zit niet op Facebook. Is dat nou een goede keus of niet? Ik heb nooit echt de behoefte gehad om op Facebook te gaan. Ik zie bij anderen hoeveel tijd het kost om alles bij te houden wat voorbij komt. En hoe het zelfs verslavend kan zijn. Het voelt ook een beetje als gluren bij de buren. Ik heb de indruk dat mensen vooral op Facebook zitten om hun omgeving in de gaten te houden, als een soort nieuwerwetse vorm van sociale controle. En de Facebookmensen willen zichzelf graag van hun beste kant laten zien denk ik. Foto’s van je exotische vakantie, van je knappe partner, sexy selfies. ‘Zie mij gelukkig zijn en geslaagd zijn in het leven’. Klopt die indruk eigenlijk? Read more

Tas – 2

Het is weer zo ver. Mijn tas is stuk. Helaas. Het hengsel knapte zomaar. Ik heb het hengsel van mijn oude, geliefde tas nu maar aan deze tas gemaakt. Maar eigenlijk past die er niet bij. Nu moet ik dus weer een nieuwe tas halen. ‘Leuk, shoppen voor een nieuwe tas,’ zullen jullie nu wel denken. Maar nee. Dat wordt weer lastig. Deze heb ik nu een jaar en eigenlijk beviel hij me toch niet echt. En nu is ‘ie ook nog eens vrij snel kapot. Jammer. Nog steeds spijt het me dat mijn vorige tas kapot ging. Die was zo fijn en zo handig.

Afgelopen dinsdag was de dag om een nieuwe uit te gaan zoeken. Vriendlief en ik togen vol goede moed naar Zwolle. Ik moest namelijk ook nog een zomerjas hebben. De zomerjas was razendsnel gevonden. Onwaarschijnlijk snel eigenlijk. Hij was gelijk goed. En hij had ook nog eens een binnenzak! Niet te geloven! Dat beloofde veel goeds voor de rest van de dag. Voor de zoektocht naar dé tas. Maar de een was te groot. De ander te klein. Of de verkeerde kleur. Te kort hengsel. Geen hengsel. Te duur.

Uiteindelijk vond ik dus geen tas. Maar zoals het een vrouw betaamt, kocht ik natuurlijk wel twee dingen die ik eigenlijk niet nodig had. Een trui met stippen en een jurkje met stippen. En ook nog eens spotgoedkoop. Dus toen was ik toch nog blij. Want ik hou van stippen.

Waarnemen

Vanochtend. Ergens tussen half negen en negen uur. In de auto op weg naar mijn werk. Zachte muziek klinkt uit de luidsprekers.
Het is erg koud vanochtend, en mistig. Maar hoe verder ik van huis ga, hoe meer het wat opklaart. Ik rij door de weilanden. De bomen en het gras zijn wit. Links van me zie ik de zon voorzichtig door de mist heen komen. Aarzelend. Het geeft de lucht een oranje-roze gloed. De mistige flarden en laaghangende wolken drijven langzaam voorbij. Het oranje-roze naast me, gaat geleidelijk over in een blauwig grijs recht voor me uit. Het ziet er sprookjesachtig uit. Afgezien van de autoweg, het spoor en de windmolens dan. Maar die dingen maken het plaatje eigenlijk juist compleet. Het klopt. Read more

Introvert zijn – hoe ga je ermee om?

Introvert zijn is soms best lastig. Laatst kwam ik toevallig een site tegen met wat artikelen over introvert zijn. Nou is het niet zo dat ik er nu pas achter kom dat ik introvert ben. Die zelfkennis heb ik gelukkig nog wel. Maar ik deed wel wat interessante inzichten op over wat het precies betekent om introvert te zijn en in welk opzicht het juist een groot voordeel voor je kan zijn, zowel in je persoonlijke leven, als op de werkvloer.

Extravert zijn is hoe het hoort
Ik ontdekte dat extraversie de norm is – wat ik eigenlijk natuurlijk ook wel wist – en dat dat juist een probleem is voor introverten. Extraversie is haast een must tegenwoordig. Je moet sociaal zijn, van uitgaan houden, spontaan zijn. Mensen vinden het al snel raar als je al die dingen niet bent; als je liever tijd alleen doorbrengt. Daardoor gaan introverten zichzelf soms ook zien als ‘raar’.

Ik herken mezelf hier heel erg in. Tegenwoordig lukt het me wel aardig om me niet te veel aan te trekken van die ‘extraversienorm’. Vroeger daarentegen… Het is echt niet leuk, als je op een feestje zit, en je je niet heel erg mengt in de gesprekken, maar je je verder eigenlijk wel vermaakt, dat een ander dan opeens in je zij port en zegt: ‘jij zegt ook niet veel hè? Waarom niet? Heb je het niet naar je zin? Doe niet zo ongezellig.’

En nog een stom voorbeeld, maar als ik vroeger bij de kapper zat, was ik altijd verplicht om van die gesprekjes te voeren met de kapster over wat ik deed in het dagelijks leven en om van die vragen te beantwoorden als ‘ga je nog lekker stappen dit weekend?’ Ik vond dat altijd erg irritant, en gaf er dan maar een draai aan waardoor ik niet echt antwoord gaf. Of ik zei domweg dat ik misschien inderdaad wel heftig ging stappen. Ik was namelijk bang dat de ander me raar vond als ik zei dat ik niet van stappen houd. Tegenwoordig zeg ik wel gewoon dat ik liever met een brei- of haakwerk thuis op de bank zit. Het is nou eenmaal zo dat mensen verschillende hobby’s hebben. Ik probeer in elk geval me zo min mogelijk aan te trekken van wat een ander hier van vindt (best moeilijk!). Read more

Goede voornemens

Goede voornemens

Nu verwachten jullie zeker een lijst van mijn goede voornemens voor het nieuwe jaar? Nou, ik doe niet aan goede voornemens. Ik vind dat als je iets wilt veranderen, je het net zo goed op elk ander moment kan doen. Volgens mij zijn het juist de goede voornemens voor het nieuwe jaar, die het vaakst mislukken. Begin gewoon lekker op een andere dag. Wat maakt het uit. Als je maar gemotiveerd bent om echt iets te veranderen.
Ik snap het wel hoor, dat het nieuwe jaar een mooi moment is voor verandering. Het is symbolisch. Maar het is ook gewoon een beetje te cliché ofzo.
Read more

Baby’s

baby zus is zwangerGrote zus is zwanger.

Dat liet ze me weten door me een zwangerschapstest cadeau te geven.
“Ik heb een cadeautje voor je,” zei ze, met – achteraf bezien – een toch wel wat geniepig lachje.
“Oh leuk!” zei ik. Cadeautjes, groot of klein, zijn immers altijd leuk.
Grote zus pakte het cadeautje. Het was klein.
M’n moeder zat erbij en pakte haar telefoon.
“Wat doe je?” vroeg ik. Read more

Ochtendmens

Ochtendmens worden avondmens zijn vroeg

Man. Wat zou ik graag een ochtendmens zijn.

Lekker vroeg opstaan. Fris en fruitig. Vol goede moed.
Dan zou ik eerst een rondje hardlopen. Daarna lekker in alle rust ontbijten en douchen. Ook zou ik alle tijd hebben om m’n lunch klaar te maken. Eventueel zou ik zelfs vast voorbereidingen kunnen treffen voor het avondeten! Verder zou ik deze tijd heel goed kunnen besteden door wat andere nuttige dingen te doen, zoals afwassen en de was opvouwen enzo. En dan zou ik op mijn dooie akkertje m’n haar en make-up kunnen doen en in alle rust naar het werk kunnen rijden.

Maar ik ben geen ochtendmens. Verre van. Ik lig het liefst tot een uur of half 12 te luieren in mijn walhalla van kussens, lakens en stipjesdekbedden. Maar dat gaat natuurlijk niet altijd.
Read more

Beste zomer…

zomer herfst weer regen

… ik zal je missen. Waarom ben je weer vertrokken? Terwijl bijna iedereen altijd zo van je geniet? Je was er misschien niet altijd voor ons, maar als je er was, was je geweldig. Het viel me alleen wel een beetje van je tegen dat je steeds heel erg je best deed als ik aan het werk was, en ik dus niet van je kon genieten. Ik stond met de airco aan naar buiten te kijken hoe iedereen ijsjes at in hun jurken en korte broeken. En je maakte er echt een potje van toen ik eindelijk vakantie had.
Read more

Ik heb een ander

Ik moet iets opbiechten.

Ik heb een ander.

En dan is de keus soms moeilijk en pijnlijk, maar toch moet die keuze gemaakt worden. Dan is de vraag: ga ik hem dumpen of probeer ik het nog een tijdje vol te houden op deze manier? Maar de situatie is nauwelijks nog houdbaar. Het rammelt aan alle kanten. Het hangt met plakband aan elkaar. Ik ben er gewoon flauw van. Spuugzat ben ik het eerlijk gezegd. Ik heb m’n best gedaan om er nog wat van te maken en nog een tijdje zo door te gaan. Maar afgelopen week kwam dat moment dat de doorslag gaf. We maken een eind aan dit gedoe. Het is klaar. Read more

Een prachtig mooie dag

Zondag. Een dag om uit te slapen. Maar niet vandaag. Vandaag sta ik vroeg op. Nou ja, vroeg. Half negen. Maar toch, voor een zondag is dat vrij vroeg als je geen kerkganger bent. Ik volg dezelfde routine als op een gewone werkdag. Behalve dat ik geen lunch hoef klaar te maken om mee te nemen naar het werk. Het is immers zondag.

Rond half tien is mijn ochtendroutine voltooid en even later stap ik naar buiten. Het is al behoorlijk warm terwijl ik, eerst door de winkelstraat en daarna over de brug, richting het station loop. Deze zondag ga ik namelijk met de trein. En nee, niet omdat mijn auto stuk is. Vandaag is De Dag. Read more